مسلمانان ساختن بیمارستان را با استفاده از تجارب پزشکان سایر ملل، خصوصا ایرانیان و با الگوبرداری از بیمارستان جندی شاپور آموختند و بیمارستان های فراوانی دایر نمودند. مسلمانان ضمن ساخت انواع بیمارستان، ساختار و تشکیلاتی کارآمد مبتنی بر رییس، معاونان، مباشران، ناظران، پرستاران، خدمه و. . . که در بخش های مختلف و مجزای بیمارستان ها خدمت ارایه می کردند، به وجود آوردند. در بیمارستان های اسلامی، پزشکان مرد و زن با تخصص های مختلف، بدون توجه به دین و نژاد بیماران، به معالجه ی آنان می پرداختند. این تحقیق با استفاده از روش توصیفی تحلیلی مبتنی بر اطلاعات کتابخانه ای درصدد پاسخ به این سوال است که ساختار و تشکیلات بیمارستان ها در تمدن اسلامی چگونه بوده است؟ نتیجه اینکه بیمارستان ها در تمدن اسلامی، ساختاری منظم و تشکیلاتی کارآمد داشته و دارای بخش های درمانی مختلفی بوده اند. همچنین ساختار و تشکیلات بیمارستان های اسلامی به مرور زمان تکامل یافته تر شده است.